९ भदौ, काठमाडौं । भक्तपुरको चाँगुनारायणमा रहेको नेपाल इन्जिनियरिङ्ग कलेजमा शैक्षिक माफियाले वितण्डा मच्चाएका छन् ।
सामाजिक र मुनाफारहित सो संस्थामा संस्थाका अध्यक्ष लम्बोदर न्यौपानेलगायतले कलेजको सामाजिक सम्पत्ति हडप्न उक्त वितण्डा मच्चाएका हुन् । अध्यक्ष न्यौपानेलगायतले कलेजमा रहेको करिब डेढ अर्ब रुपैयाँ बरावरको सम्पत्ति अहिले कानुनी रुपमै आफ्नो बनाएका छन् ।
उक्त सम्पत्तिलाई आफ्नो बनाउने शिलशिलामा उनले संस्थाका केही सञ्चालकहरु र सम्बन्धित केही निकायहरु समेतलाई प्रभावमा पारी कम्पनीको रुपमा दर्ता गर्न सफल भएका छन् । शैक्षिक माफियाको सो समूहले कलेजलाई प्रालिको रुपमा दर्ता गरेको उक्त कलेज कम्पनी रजिष्ट्रारको कार्यालयमा एकल व्यक्ति कलेजका अध्यक्ष लम्वोदर न्यौपाने स्वामित्वमा दर्ता गरेका हुन् । कम्पनीमा दर्ता भए पछि नेपाल इन्जिनियरिङ्ग कलेज अबदेखि नेपाल इन्जिनियरिङ्ग कलेज प्रा.लि.को रुपमा कायम भएको छ ।
न्यौपानेलगायतले सो सम्पत्ति आफ्नो नाममा हडप्न यही २०७४ बैशाख २५ गते सो संस्थाका केही सञ्चालकको समर्थन र केही सञ्चालकलाई थाहा समेत नदिई भित्र भित्रै कम्पनीको रुपमा दर्ता गराएका थिए । डेढ अर्ब रुपैयाँ बराबरको उक्त सामाजिक सम्पत्तिलाई अध्यक्ष न्यौपानेले कम्पनीमा ७ लाख थान कित्ताको १०० रुपैयाँको दरले ७ करोड रुपैयाँ चुक्ता पूँजी देखाएर दर्ता गराएका छन् ।
कम्पनीको अधिकृत पूँजी भने १० करोड रुपैयाँको देखाएको छ । ७ लाख कित्ताकै सेयरधनी एक्ला न्यौपाने कम्पनी रजिष्ट्रारको कार्यालयमा रेकर्ड कायम छ । कम्पनी रजिष्ट्रारको कार्यालयमा रेकर्ड कायम रहेको कागजातमा सेयरधनी न्यौपानेको का.जि.का.म.न.पा वडा नं. ४ देखाइएको छ । उनका बुवा वत्सराज न्यौपाने र सेयर खरिदको लागि साक्षीमा सिन्धुली ना.प्र. नं. ५१५७२ कायम भएकी काठमाडौंकी विमला तामाङलाई राखिएको छ ।
कम्पनीमा बुझाइएको प्रबन्ध प्रत्रको १२ नं. बुदामा कम्पनीमा दर्ता भएको मिति देखि कम्पनी ऐन अनुसार दर्ता भएको मानिने छ भने उक्त कलेजले खरिद वा निर्माण गरेका सम्पूर्ण चल अचल सम्पत्ति स्वतः यस कलेजको हुनेछ भन्ने उल्लेख गरिएको छ ।
उक्त कम्पनी दर्ता समर्थनमा केही सञ्चालक लगायत विभिन्न निकायमा ठूलो रकमसमेत लगानी गरेको हुन सक्ने अनुमान गरिएको छ । नत्र उक्त सामाजिक संस्थालाई कसरी व्यक्तिको नाममा दर्ता गरियो ? भन्ने विषयमा प्रश्न खडा भएको छ । यसलाई कानुन व्यवसायीहरुले गैरकानुनी कार्य भनेका छन् ।
लम्बोदर न्यौपाने अध्यक्ष रहेको सो कलेजको सञ्चालकहरुमा रामरत्न उपाध्याय, सुर्यबहादुर के.सी. लवराज भट्टराई, उपेन्द्र गौतम, सलिल भट्टराई र हरि पाण्डे सञ्चालक रहेका छन् । ती मध्ये कलेजको सामाजिक सम्पत्ति र अस्तित्व जोगाउनु पर्छ अनि निजीकरण पनि गर्नु हुन्न भन्ने दुई सञ्चालकहरु (सलिल भट्टराई र हरि पाण्डे) लाई अध्यक्ष न्यौपानेले थाहै नदिई कम्पनीमा दर्ता गराएका स्रोतले जानकारी दिएको छ । आकर्षक मुनाफा दिइरहेको सो कलेजको मुनाफालाई प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षरुपमा वाँडेर खाने बहुमत सञ्चालकको प्रस्ताव विपरित मनासयका भएकाले उनीहरु बहुमत सञ्चालकमा ओझेलमा परेको देखिन्छ ।
कलेजका सञ्चालकद्वय सलिल भट्टराई र हरि पाण्डे सो कलेज बेचेर खाने, कलेजको अस्तित्व मेट्नको विपक्षमा देखिएको उनीहरुको कागजातले पुष्टि गरेको छ । कलेज स्थापनाको मर्म, भावना र उद्देश्य अनुसार अगाडि बढाउन उनीहरुले चाहेका छन् । उक्त ऐतिहासिक र सामाजिक संस्थाको गरिमा बचाउदै संस्था जोगाउन लागि परेका उनीहरुको प्रतिबद्धता सहित अडिग भएको र संस्था निजीकरणको विपक्षमा उनीहरुले आवाज उठाउँदै आएको विद्यार्थी संगठन लगायतका स्टेक होल्डरहरुलाई लेखेको पत्रले पनि पुष्टि गर्दछ ।
अध्यक्ष न्यौपाने र सञ्चालक सलिल भट्टराई एउटै परिवारका नजिकका नातेदार हुन । अध्यक्ष न्यौपाने वाहेक सलिलका रामरत्न उपाध्याय समेत नजिकका नातेदार हुन । न्यौपाने सञ्चालक सलिलका कान्छो फुपाजु हुन भने उपाध्याय जेठो फुपाजु हुन । त्यैपनि भट्टराईले आफ्नो आफन्त र नातेदारलाई त्यागेर सामाजिक संस्थाको जोगाउने पक्षमा लागेका छन । सलिल कलेज संस्थापक दिपकप्रसाद भट्टराईका छोरा हुन । दिपक भट्टराई समेत ती वर्तमान शैक्षिक माफियाको विपरित स्वभावका थिए । उक्त कलेज दिपक भट्टराईका जेठो भिनाजु रामरत्न उपाध्यायको सल्लाह र उनकै अगुवाईमा स्थापना गरेका थिए । उक्त संस्थालाई गैर नाफामुलक संस्थाको रुपमा स्थापना गरिएको थियो ।
उक्त कुरा संस्थाका सञ्चालक सलिल भट्टराईले कलेजसँग सम्बन्धित व्यक्तिहरुलाई पठाएको एक डकुमेन्टमा समेत उल्लेख छ । उनको डकुमेन्टका हरि पाण्डे वाहेक आफूलाई सबै सञ्चालकले डेढ–डेढ करोड रुपैयाँ रकम बाँड्नलाई दवाव दिएको पनि उल्लेख गरेका छन् । अहिले उक्त कलेजलाई एकलौटी संस्थाको रुपमा प्रा.लि. बनाइएकोमा दुबै सञ्चालकले आपत्ति जनाएका छन् ।
३९ रोपनी जग्गा समेत गरी डेढ अर्ब रुपैयाँ बरावरको यति ठूलो सामाजिक सम्पत्तिलाई किन र कसरी व्यक्तिको पोल्टामा पु¥याइयो निन्दनिय भएको कलेजका संस्थापक तथा सञ्चालक हरि पाण्डेले जानकारी दिए । सामाजिक संस्थाको रुपमा रहेको सो कलेजको अस्तित्व तथा सम्पत्ति रक्षाको लागि उनले पहल समेत थालेका छन् । त्यसका लागि विभिन्न निकायका साथै विद्यार्थी संगठनहरुलाई समेत आव्हान गरेका छन् ।
२०६० भदौ ४ गते जिल्ला प्रशासन कार्यालय भक्तपुरमा ५५२ नं. दर्ता कायम रहेको उक्त कलेजको संस्थापकमा दीपकप्रसाद भट्टराई, हरि पाण्डे, रामरत्न उपाध्याय (दिपक भट्टराईको जेठो भिनाजु), लम्बोदर न्यौपाने (दिपकप्रसाद भट्टराईको बहिनी ज्वाई) रहेका छन् । पोखरा विश्व विद्यालयवाट सम्बन्धन प्राप्त गरी कलेजले पठनपाठन गर्दै आएका छ । उक्त कलेज सञ्चालनको लागि तत्कालिन चाँगुनारायण गाविसले जग्गा उपलब्ध गराएको थियो ।
